Przejdź do treści głównej

Orca Slicer

Pierwszy start

Przy pierwszym uruchomieniu programu Orca włączy kreatora konfiguracji - w większości wypadków na komputerach labowych ten krok został już zrealizowany (warto o nim jednak wiedzieć, bo zawiera on wybór drukarki).

  1. Wybór drukarki
  • wyszukaj drukarkę, z której korzystasz (w labie mamy np. Creality K1) - wczyta to wszystkie bazowe parametry (np. rozmiar pola roboczego etc)

  1. Wybór filamentu
  • sugeruję upewnić się, że jest wczytany ogólny profil dla PLA i ABS-u. Jeśli zamierzasz korzystać z jakiś specyficznych filamentów - upewnij się, że maszyna jest w stanie z nimi pracować (nie jesteś pewien/-na ZAPYTAJ!).

  1. Opcjonalnie - rozważ włączenie widoku ortogonalnego. Czasami ułatwia pracę przy ręcznym układaniu elementów na polu roboczym.

Zmiana języka

Domyślnie Orca ustawi język taki sam jaki znajdziecie w systemie - czyli w naszym wypadku zazwyczaj będzie to polski.

Warto rozważyć przełączenie na język angielski - ułatwi to późniejsze korzystanie z poradników dostępnych w internecie (więcej jest materiałów po angielsku).

Aby to zrobić trzeba wejść w Preferencje:

Następnie w sekcji Ogólne -> Ustawienia wybrać w polu "Język" z listy rozwijanej "English". Zmiana ta może wymagać ponownego uruchomienia programu.

Przygotowanie projektu

Praca przygotwywana na drukarkę jest organizowana w ramach projektu. Projekt przechowuje w jednym miejscu ustawienia maszyny, parametry druku i modele, które mają być wydrukowane.

Nowy projekt

  1. W górnym panelu znajdują się przyciski przełączające między podstawowymi trybami pracy programu:

  1. Na ekranie startowym wybierz "New Project". Powinno to stworzyć nowy projekt (i przejść do zakładki "Prepare"). Wynikiem powinien być widok podobny do tego:

Nawigacja

  1. Kliknięcie lewym przyciskiem myszy (i przytrzymanie go) w środkowej części widoku (tym z polem roboczym drukarki) umożliwia obracanie kamery poprzez ruszenie myszą
  2. Wciśnięcie i przytrzymanie prawego lub środkowego przycisku myszy w środkowej części widoku umożliwia przesuwanie go lewo/prawo, góra/dół poprzez ruszenie myszą
  3. Rolka myszy umożliwia zbliżanie/oddalanie widoku

Jeśli zgubisz się - możesz skorzystac z ikony lupy w dolnej części ekranu. Jej wciśnięcie spowoduje ustawienie domyślnego położenia kamery.

Podstawowe ustawienia druku

  1. Mając uruchomione "Prepare" można jeszcze sprawdzić czy faktycznie wybrana jest właściwa maszyna (1), czy ma ustawioną właściwą dyszę (2), a z listy rozwijanej możemy wybrać filament (3)

Zwróć uwagę czy średnica dyszy (ang. nozzle) ustawiona w programia zgadza się z tą na maszynie.

Dobrze wybrany / przygotowany profil filamentu to podstawa sukcesu - są w nim takie parametry jak np. temperatura do której będzie on rozgrzewany przy druku. Na początek dobrze jest korzystać z gotowych profili przygotowanych przez społeczność.

  1. Istotnym ustawieniem jest też stół roboczy (1):

Jeśli urządzenie z którego korzystacie ma wymienną tackę warto się upewnić, że wybrany jest odpowiedni typ z tej listy.

  1. Przed dodaniem modelu boczny pasek narzędziowy w sekcji "Process" domyślnie ustawi się na zakładkę "Global" (1)

Na tym etapie możemy wybrać grubość warstwy(2 - sekcja "Layer height"). Ten czynnik ma kluczowe znaczenie dla czasu wydruku - im cieńsza warstwa, tym będzie ich więcej do zbudowania. A tym samym dłużej się będzie drukować. Czyli dostajemy nieco "ładniejszą" powierzchnię w wydrukowanym obiekcie, ale kosztem czasu. Warto przeanalizować jak istotny jest wygląd - i wybrać najgrubszą możliwą warstwę spełniającą potrzeby.

Szwu (seam) na początku bym nie ruszał - to miejsce w którym przy każdej warstwie drukarka będzie zaczynać / kończyć pracę.

Domyślnie program stara się startować na każdej warstwie w tym samym miejscu. W wyniku tego na gotowym wydruku to miejsce jest dość dobrze widoczne. To zazwyczaj nie jest duży problem - a do tego mamy tylko jedno miejsce potencjalnie (jeśli jest potrzeba) do wyczyszczenia.

Alternatywnie można spróbować strategi "Random" (losowej) - w tym wypadku start na każdej warstwie będzie "gdzie wypadnie".

Dodawanie modelu do projektu

  1. Kliknij na ikonę sześcianu z plusem. Otworzy to przeglądarkę plików gdzie możesz wybrać swój model.

  • opcjonalnie po prostu przeciągnij pliki, które chcesz dodać z menadżera plików z którego korzystasz na okno Orca Slicer (drag & drop)

Wczytany model powinien pokazać się na polu roboczym:

Warto zwrócić uwagę na podstawowe informacje wyświetlone po imporcie w prawym dolnym rogu - zwłaszcza na rozmiar (Size). Ponieważ np. pliki STL nie przechowują informacji o użytych jednostkach może zdarzyć się, że wczytany obiekt będzie miał jakieś niespodziewane wymiary (bo np. coś co twórca założył, że będzie w calach program wczytał jako milimetry - dobrą praktyką jest robienie wszystkiego w milimietrach).

Przy wczytywaniu na raz wielu plików program zapyta czy potraktować je jako całość - jeden zgrupowany obiekt. O ile nie ma się 100% pewności, że to dobry pomysł sugeruję wybrać tu "nie".

  1. Poza widokiem 3D model powinien się też pokazać na liście w bocznym pasku narzędziowym:

  • w sekcji proces powinna być wybrana zakładka "Objects" (1), lista z modelami będzie wtedy poniżej(2 - może być potrzeba rozwinięcia tej listy)

Ustawianie modelu

Wczytany model "spadnie" na stół roboczy. Nie zawsze jednak oznacza to, że ułoży się optymalnie - ustawienie modelu to często jedna z najważniejszych czynności przygotowania do druku, mająca wpływ na wszystkie finalne parametry gotowego obiektu (w tym wytrzymałość - ze względu na ułożenie warstw).

  1. Po kliknięciu na model staną się aktywne niektóre narzędzia na górnym pasku. Do szybkiego ustawienia modelu sugeruję zapoznać się z 4 - lay on face. Jeśli jest potrzeba zrezygnowania z danego narzędzia wystarczy kliknąć gdzieś w pustej przestrzeni (a tym samym odznaczyć model).

  • przesuwanie (1 - move). Po jego wybraniu pojawi się manipulator ze strzałkami umożliwiający przesuwanie modelu.

  • obracanie (2 - rotate). Wybranie tego narzędzia aktywuje uchwyty umożliwiające obracanie modelu.

  • skalowanie (3 - scale). Aktywowanie tego narzędzia umożliwa zmianę wielkości modelu. Zmiany można wprowadzać zarówno procentowo (Scale), jak i poprzez podanie wymiaru danej osi "pudełka" (gabarytu) w którym umieszczony jest model. Zaznaczenie pola "Uniform scale" (co zazwyczaj jest dobrym pomysłem) powoduje, że zmiany na wszystkich osiach wprowadzane są proporcjonalnie (czyli z tym polem zaznaczonym nie "rozciągniemy" sobie modelu w jedną stronę)

  • położenie wskazanej ścianki modelu na polu roboczym (4 - lay on face). W dużej części sytuacji jest to najszybszy sposób ułożenia modelu. Po uruchomieniu tego narzędzia program wyświetli białe płaszczyzny korespondujące z powierzchniami na wybranym modelu. Kliknięcie jednej z nich spowoduje, że program sam odpowiednio obróci model i przesunie go w taki sposób, że wybrana powierzchnia "położy się" na polu roboczym.

W powyższym przykładzie kliknąłem na spodniej powierzchni łódki - a to wynik:

Dodawanie wielu kopii

Jeśli jest potrzeba powielenia danego obiektu wystarczy kliknąć prawym przyciskiem myszy na jego nazwę na liście w bocznym pasku narzędziowym i wybrać "Clone":

Klon vs instancja

Na początku może mylić dodatkowa możliwość dostępna w tym samym menu - "Add instance". Jest ona też dostępna w górnym pasku (ikona "+"). Klon spowoduje stworzenie kompletnie niezależnej kopii - późniejsze obracanie / skalowanie jednej z nich nie będzie miało wpływu na pozostałe kopie.

Instancja z kolei tworzy "kopię powiązaną" tzn. skalowanie / obrót jednej z nich wprowadzi identyczne zmiany na pozostałych. Warto też zwrócić uwagę, na to, że instancje inaczej wyświetlają się na liście modeli w bocznym pasku narzędziowym

Powrót na górę