bezpieczne zabezpieczenia powierzchni dla dzieci i zwierząt

Lakiery do drewna mogą mieć zróżnicowany chemicznie skład, który wpływa na bezpieczeństwo dzieci i zwierząt. Poniżej znajdziesz informacje i wskazówki odnośnie wyboru możliwie najbezpieczniejszego wariantu.

Hasła typu „eko”, „naturalny”, „przyjazny” nie są równoznaczne z bezpieczeństwem dla dzieci i zwierząt — liczy się dokument: PN-EN 71-3 lub atest PZH.

Nawet „bezpieczny” lakier może być groźny, jeśli dziecko lub zwierzę ma z nim kontakt zanim ten całkowicie się utwardzi (czasem to 7–28 dni!). Informacja o pełnym czasie utwardzenia zabezpieczonej powierzchni powinna być widoczna na opakowaniu fabrycznym.

Związki szkodliwe dla dzieci i zwierząt – obecne w niektórych lakierach do drewna:

• Lotne związki organiczne (LZO / VOC) – obecne w czasie aplikacji i podczas schnięcia - mogą podrażnić drogi oddechowe czy powodować bóle głowy;

• metale ciężkie i toksyczne pigmenty – mogą zawierać ołów, kadm, chrom czy rtęć, które są szczególnie groźne przy gryzieniu, ssaniu czy lizaniu zabezpieczonych nimi powierzchni; 

• rozpuszczalniki organiczne (np. toluen, ksylen, aceton) – drażniące i neurotoksyczne – nawet podczas wąchania; 

• biocydy i fungicydy chroniące elementy zewnętrzne przed grzybami/pleśnią (szczególnie groźne np. gdy pies liże te elementy);

• niektóre żywice (alkidowe, uretanowe, epoksydowe) mogą powodować wysypki, świąd lub podrażnienia skóry.
  

  Poza powyższymi, potencjalnie niebezpieczne są też starzejące się i łuszczące powłoki.
  

  • Lotne związki organiczne (LZO / VOC)
    Uwalniają się podczas schnięcia i długi czas po aplikacji. Mogą powodować bóle głowy, nudności, podrażnienie dróg oddechowych, a u dzieci i zwierząt – silniejsze reakcje ze względu na mniejszą masę ciała.

  • Metale ciężkie i toksyczne pigmenty
    Starsze lub tanie lakiery mogą zawierać śladowe ilości ołowiu, kadmu, chromu czy rtęci. Są szczególnie groźne przy gryzieniu, ssaniu lub lizaniu powierzchni.

  • Brak zgodności z normą PN-EN 71-3
    Ta norma bada migrację szkodliwych pierwiastków (czy mogą „wychodzić” z powłoki). Lakiery bez tego badania nie są przeznaczone do kontaktu z dziećmi, nawet jeśli są „do wnętrz”.

  • Rozpuszczalniki organiczne (np. toluen, ksylen, aceton)
    Obecne w lakierach rozpuszczalnikowych i jachtowych. Są drażniące, neurotoksyczne i szczególnie niebezpieczne dla zwierząt, które są bliżej podłogi i wąchają powierzchnie.

  • Biocydy i fungicydy w lakierach zewnętrznych
    Chronią drewno przed grzybami i pleśnią, ale mogą być toksyczne przy długotrwałym kontakcie ze skórą lub przy połknięciu (np. gdy pies liże elementy).

  • Niepełne utwardzenie powłoki
    Nawet „bezpieczny” lakier może być groźny, jeśli dziecko lub zwierzę ma z nim kontakt zanim całkowicie się utwardzi (czasem to 7–28 dni, nie tylko „suchy w dotyku”).

  • Mikrołuszczenie i pył lakierniczy
    Starzejące się powłoki mogą się kruszyć. Dzieci mogą wkładać drobinki do ust, a zwierzęta – zlizują je z łap.

  • Reakcje alergiczne i kontaktowe
    Niektóre żywice (alkidowe, uretanowe, epoksydowe) mogą powodować wysypki, świąd lub podrażnienia skóry.

  • Marketingowe określenia bez realnych certyfikatów
    .