Przejdź do treści głównej

bezpieczne zabezpieczenia powierzchni dla dzieci i zwierząt

Lakiery do drewna mogą mieć zróżnicowany chemicznie skład, który wpływa na bezpieczeństwo dzieci i zwierząt. Poniżej znajdziesz informacje i wskazówki odnośnie wyboru możliwie najbezpieczniejszego wariantu.

Hasła typu „eko”, „naturalny”, „przyjazny” nie są równoznaczne z bezpieczeństwem dla dzieci i zwierząt — liczy się dokument: PN-EN 71-3 lub atest PZH.

Nawet „bezpieczny” lakier może być groźny, jeśli dziecko lub zwierzę ma z nim kontakt zanim ten całkowicie się utwardzi (czasem to 7–28 dni!). Informacja o pełnym czasie utwardzenia zabezpieczonej powierzchni powinna być widoczna na opakowaniu fabrycznym.

Związki szkodliwe dla dzieci i zwierząt – obecne w niektórych lakierach do drewna:

    Lotne związki organiczne (LZO / VOC) – obecne w czasie aplikacji i podczas schnięcia - mogą podrażnić drogi oddechowe czy powodować bóle głowy;

    metale ciężkie i toksyczne pigmenty – mogą zawierać ołów, kadm, chrom czy rtęć, które są szczególnie groźne przy gryzieniu, ssaniu czy lizaniu zabezpieczonych nimi powierzchni; 

    rozpuszczalniki organiczne (np. toluen, ksylen, aceton) – drażniące i neurotoksyczne – nawet podczas wąchania; 

    biocydy i fungicydy chroniące elementy zewnętrzne przed grzybami/pleśnią (szczególnie groźne np. gdy pies liże te elementy);

    niektóre żywice (alkidowe, uretanowe, epoksydowe) mogą powodować wysypki, świąd lub podrażnienia skóry.

    Poza powyższymi, potencjalnie niebezpieczne są też starzejące się i łuszczące powłoki.

      Lotne związki organiczne (LZO / VOC)
      Uwalniają się podczas schnięcia i długi czas po aplikacji. Mogą powodować bóle głowy, nudności, podrażnienie dróg oddechowych, a u dzieci i zwierząt – silniejsze reakcje ze względu na mniejszą masę ciała.

      Metale ciężkie i toksyczne pigmenty
      Starsze lub tanie lakiery mogą zawierać śladowe ilości ołowiu, kadmu, chromu czy rtęci. Są szczególnie groźne przy gryzieniu, ssaniu lub lizaniu powierzchni.

      Brak zgodności z normą PN-EN 71-3
      Ta norma bada migrację szkodliwych pierwiastków (czy mogą „wychodzić” z powłoki). Lakiery bez tego badania nie są przeznaczone do kontaktu z dziećmi, nawet jeśli są „do wnętrz”.

      Rozpuszczalniki organiczne (np. toluen, ksylen, aceton)
      Obecne w lakierach rozpuszczalnikowych i jachtowych. Są drażniące, neurotoksyczne i szczególnie niebezpieczne dla zwierząt, które są bliżej podłogi i wąchają powierzchnie.

      Biocydy i fungicydy w lakierach zewnętrznych
      Chronią drewno przed grzybami i pleśnią, ale mogą być toksyczne przy długotrwałym kontakcie ze skórą lub przy połknięciu (np. gdy pies liże elementy).

      Niepełne utwardzenie powłoki
      Nawet „bezpieczny” lakier może być groźny, jeśli dziecko lub zwierzę ma z nim kontakt zanim całkowicie się utwardzi (czasem to 7–28 dni, nie tylko „suchy w dotyku”).

      Mikrołuszczenie i pył lakierniczy
      Starzejące się powłoki mogą się kruszyć. Dzieci mogą wkładać drobinki do ust, a zwierzęta – zlizują je z łap.

      Reakcje alergiczne i kontaktowe
      Niektóre żywice (alkidowe, uretanowe, epoksydowe) mogą powodować wysypki, świąd lub podrażnienia skóry.

      Marketingowe określenia bez realnych certyfikatów
      .